hani bazı günler vardır mesela bugün gibi.

sabah uyanırsın, minik kızın ve babası mışıl mışıl uyuyordur, babanın bu sabah geç gideceğini bilmek rahatlatır seni. çünkü sabah işe gitme telaşesinin arasına bir de minik kızın telaşeleri eklenmeyecektir bu sabah.

rahat rahat hazırlanırsın, her zamanki saatte uyanmışsındır ama sadece sen hazırlanacağın için vakit çook uzun gelir, giyinirsin, makyajını yaparsın, saçlarına şekil verirsin, hatta kahveni bile içersin..

tam mutlulukla sıvışmak üzereyken "annnneeeee" sesini duyarsın

işte gün o zaman başlar

kapıyı çekip gidemezsin, bi bakayım hemen çıkarım dersin, odaya gidersin, boynuna dolanan bir çift ele hayır diyemezsin.

sonrası uzun ağlamalar ve nazlar, rahat rahat hazırlandığın dakikalara yanarsın saat hızla ilerlemekteyken.

işe geldiğin saatten itibaren için bir buruktur, sabah ağlayan surat gitmez gözünün önünden bir türlü, bu gerginlik ondan dersin.

geçen hafta yaptığın ve acaba mı dediğin, arayıp sormaya üşendiğin için ertelediğin şey nakit olarak yüklü bir şekilde karşına çıkarsa, arasaydım-sorsaydım-düzelttirseydim geç olmadan hayıflanmaların için artık çok geçse ve güzel güzel o paraları ödediysen

gerginlik artar tavan yapar

ödediğin paralara değil yaptığın salaklığa kızarsın

üzerine bir de yağmur yağar

bugün bitse artık keşke

yatsam uyusam herşeyi unutsam dersin...

nisanın ilk pazarı

biz bu hafta sonunda tatlı şeyler yaptık

bu tatlı şeyleri yaparken gece yarısısını çoktan geçmişse saat

birinin ne kadar büyük diğerinin ne kadar küçük olduğunu bile görmeden

dizmişsen tabağa ve koymuşsan dolaba

sabah olduğunda farketsende

şekil değişikliği yapmak için artık ne kadar geç olduğunu anlayıp

hııımmmm nefis olmuşlar diyebildik..

güzel bir yer bulduk, hem çam-hem deniz bir arada

ikisinin bir arada ne mükemmel olduğunu gördük

hemen ortamı uydurduk kendimize

bütün arabayı mekana taşıdık

bulmuşken böyle güzel hava resim yaptık hep birlikte

bugüne kadar yaptığımız en güzel resmin bu iki şeker olduğuna karar verdik.

uzun yürüyüşler yaptık temiz havada

burada yaşayan insanların ne kadar şanslı olduklarını düşündük bütün bir gün

her cuma akşamı ve pazartesi sabahı gidip gelmeyi düşündük

paraları birleştirdik

pazarlık yaptık

hayaller kurduk.

bu iki minikle burada yaşamanın ne kadar güzel birşey olacağını düşündük.

iki çocuğun bir arada ne kadar mutlu olduğunu bir kez daha anladık.

ne zaman yorulacaklar diye bekledik.

ve bıkmadan usanmadan yine

keşke hep hafta sonu olsa dedik yeni haftaya başlarken
mutlu haftalar...

ampul

kafam bu ampuller kadar karışıkken, sakin bir hafta sonu diliyorum..

deniz istiyorum

mavi istiyorum

biraz da güneş fena olmaz diyorum

herkese en huzurlu olduğu insanlarla geçireceği bir hafta sonu diliyorum...

pembe nisan

Sabah beyaz t-shirtümün üzerine, pudra rengi fularımı doladım rüzgarda uçuşsun diye..
Pembe gözlüklerimi çıkardım bütün bir kış durdukları çekmeceden, onları taktığımda dünya gerçekten tozpembe oluyor ve bende Aysel Gürel :)
Simit almak için pastaneye uğradım ama cüzdanımı bütün aramalara rağmen bulamayınca akşam kullandığım çantamda unuttuğumu fark ettim. Sürekli gittiğim yer olsa hiç problem olmayacaktı ama buraya ilk defa geliyordum. Yine de adam bu yabancı ve pembe gözlüklü kadına gevrek bir simit hediye etti.
Kuzenimin bir oğlu oldu, uzakta oldukları için telefonda tebrik ederken arkadan sesini duydum minik bebişin, minik bir bebeğin nasıl ağladığını unutmuşum çoktan, hemen bir bebek daha katmalı aileye bırakmalı işi gücü bu karmaşayı diye düşünürken buldum kendimi, huzur verdi o ses bana tabi ki çok kısa sürdü bu düşüncem.
Ofiste durumlar berbatken, her şey karman-çorman, işler yığılı ben altında boğulmuşken bunları yazıyorum hiç birini umursamadan.
Sadece 1 Nisan diye

otuzmart

Bir yerde bitmesi gerekir Mart'ın.
Kısa şubatın arkasından geldiği için mi
31 gün olduğu için mi
bu kadar soğuk olduğu için mi
bir sürü iş yüklediği için mi
beni fena halde çarptığı için mi
iş hayatımda hep olumsuzlukları getirdiği için mi
sağlık problemleriyle uğraştırdığı için mi
sevmem için bir neden bulamadığım için mi
sevemiyorum....